od Akela Taki

	Myślałam sobie o mojej rodzinie. Jak to się stało że jako jedyna w rodzinie mogłam chować i pokazywać skrzydła, w ogóle jak to się stało że jako jedyna miałam skrzydła. Z moich rozmyślań wyrwał mnie jakichś wilk, który się na mnie rzucił. -Jak śmiesz?! – krzyknęłam, po czym odkryłam skrzydła. Zaczęłam go nimi okładać. Feeniks go dziobał. Nie chciałam go za bardzo zranić więc nie gryzłam ani nie drapałam. -Koniec! Auć! Przestań! – krzyczał wilk. Schowałam skrzydła i ustawiłam się w pozycji bojowej. -Kim jesteś? -Jestem Axel. Alfa watahy Dark Nightmare. -Yhym. Dobra, to już sobie idę. -Nie czekaj! Jak chcesz to dołącz. -Dobraa. Zaprowadził mnie na jakąś górę. Siedziały tam 3 wadery. Przedstawił mnie po czym usiadłam sobie w od osobnieniu.